Niekiedy może się zdarzyć, że po wytoczeniu powództwa pozwany zaspokoi roszczenia powoda po złożeniu pozwu, natomiast powód nie złoży oświadczenia o cofnięciu pozwu. Sytuacja taka rodzi wątpliwości natury proceduralnej – jak postąpić powinien sąd w przypadku kiedy w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez komornika sądowego, pozwany spłacił dochodzone należności zasądzone nakazem zapłaty, od którego równolegle skutecznie wniósł sprzeciw, przez co tym samym wdał się w spór wymagający merytorycznego rozpoznania sprawy.

Szczegółową analizę omawianego przypadku przeprowadził Sąd Najwyższy w związku z przedstawionym zagadnieniem prawnym. Sąd Najwyższy, wbrew wypracowanej linii orzeczniczej dotyczącej zbliżonych stanów faktycznych, uznał iż w przypadku kiedy powód po spełnieniu świadczenia przez pozwanego po doręczeniu pozwu nie cofnął pozwu, sąd oddala powództwo.

Zdaniem Sądu – w omawianej sprawie w dacie orzekania dochodzone świadczenie było już spełnione – stąd zapłata należności dochodzonych pozwem skutkowała wygaśnięciem roszczeń objętych pozwem, co implikowało konieczność oddalenia powództwa w całości. Pierwotnym bowiem źródłem zobowiązania w przedmiotowej sprawie była umowa stron, nie zaś orzeczenie sądowe.